Ik weet het, het is lang geleden dat ik heb geblogt. Eigenlijk vind ik dat vreselijk jammer en daarom als goed begin van 2009 een nieuwe blog! Ik woon inmiddels ruim 3 maanden op mezelf en het bevalt me prima. Lekker doen wat je wil en niet constant overal verantwoording voor hoeven afleggen. Ideaal als je het mij vraagt. Met vriendje gaat het ook nog altijd super. We hebben 24 januari alweer een half jaar verkering. We hebben stiekem zelfs al gepraat over samenwonen. Voordat het echt zo is zullen er nog wel een hoop maanden overheen gaan, maar het is wel een teken dat het bij ons allebei goed zit

Op werkgebied gaat ook alles prima. Mijn contract is per december met een jaar verlengd en ik heb een mooie eindejaarsbonus en opslag mogen ontvangen. Bij AH ben ik inmiddels gestopt, ik had geen zin meer om de hele week en dan ook nog in het weekend te moeten werken. Nu doe ik dus voornamelijk leuke dingen op zaterdag en zondag. Straks ga ik schaatsen met een vriendin, even kijken of het ijs nog goed is na al die sneeuw.

Vriendje kan trouwens helaas niet schaatsen. Ik dacht dat hij zich aanstelde en dat het wel mee zou vallen, maar toen we vorige week op de kunstijsbaan waren bleek dat hij er toch echt geen kaas van had gegeten. Met een rekje kwam hij wel vooruit, maar zonder durfde hij echt niet. Wel aandoenlijk hoor, ik heb hem zo goed mogelijk ‘les gegeven’ en hij wil het nu wel leren. Daarom hebben we besloten dat we de komende tijd regelmatig samen gaan schaatsen.

Ik ga zo even een lunch bij elkaar zoeken en dan nog wat schoonmaken (tja, dat hoort er nu eenmaal bij). Ik hoop dat jullie hier toch nog komen lezen, want in het vervolg zullen er weer regelmatig blogs verschijnen!

Misschien doet de titel het je al vermoeden… Ik ga het huis uit! Na 23,5 jaar ga ik mijn ouderlijk huis verlaten. Ik ga samen met een meisje een etage huren van een vooroorlogs pand aan de andere kant van de stad. Een collega van mij heeft 2,5 jaar in de kamer gewoond, maar vond het nu tijd voor een appartement. Naar aanleiding van het nieuws dat zij zou gaan vertrekken ben ik eens gaan kijken en het leek me wel wat! De hele etage komt per 1 oktober vrij en aangezien er twee kamers zijn wilde ik er iemand bij zoeken. Een advertentie op kamernet deed vervolgens wonderen, want de reacties stroomden binnen. Afgelopen donderdagavond heb ik samen met die collega een soort ‘kijkavond’ georganiseerd en uiteindelijk waren er 3 meiden serieus gexefnteresseerd. Uit die drie heb ik samen met mijn collega het meisje gekozen dat op ons het leukst, spontaanst en aardigst overkwam.

We gaan dus straks met z’n tweexebn de badkamer en keuken delen maar hebben wel beide onze eigen kamer. De mijne is 4 bij 4.30 meter en dat is een stuk groter dan ik nu heb. Ik moet nog wel naar Ikea voor de nodige meubeltjes, maar daar heb ik erg veel zin in! Waarschijnlijk ga ik deze week ‘s avonds al een keer voorkijken met mijn broertje en zaterdag ga ik met m’n moeder en tante xe9cht shoppen. Ik moet in ieder geval een (grote) kledingkast, een tv-meubel, een tafeltje en twee stoelen hebben. De rest kan later nog komen. We moeten ook nog een koelkast en een wasmachine zien aan te schaffen, maar dat moet ik nog even met de toekomstige huisgenote regelen.

Ik heb er zin in!!! Hier even wat fotootjes van de kamer zoals die er nu uit ziet:

Voor nu laat ik het bij deze drie, maar er volgen nog foto’s van de badkamer en de keuken

Wat vriendje betreft… ik mis hem. Heel erg. En hij mij ook maak ik uit zijn smsjes op. Hij moest gisteren de hele dag binnen blijven omdat orkaan Hanna over kwam en vandaag is hij naar Orlando gevlogen, daar gaat hij de laatste week spenderen. Zal blij zijn als het volgende week zondag is en ik hem weer lekker kan knuffelen!

Vorige week, liggend in zijn armen op de bank:

Ik: "Ik vind jou zo lief…"

Hij: "Ik vind jou zo mooi…"

<3

Hij is vertrokken, met het vliegtuig, voor twee lange weken, samen met zijn vader, naar het grote (en verre) Amerika. Eerst 8 dagen New York en vervolgens nog 6 dagen Orlando. Super gaaf natuurlijk en hij heeft het verdiend. Maar toch waren we gisteravond allebei een beetje sipjes. Twee weken zonder elkaar lijkt een eeuwigheid als je totally in love bent zoals wij… Ben afgelopen nacht bij hem blijven slapen en heb vanmorgen nog eventjes heel dicht tegen hem aan kunnen liggen terwijl we elkaar verliefd in de ogen keken Daarna was het opeens haasten geblazen en moesten we als een gek onder de douche en aankleden. Ik heb hem naar het station gebracht waar ik zijn ouders heb ontmoet (voor 10 sec. want de trein vertrok al bijna) en ben toen in mijn eentje naar huis gefietst. Mijn vriendje is weg. Voor eventjes dan..

Gisteravond heb ik nog wat vrienden van hem ontmoet. Hij heeft als bijbaan altijd achter de bar gestaan bij een pool-, laser-, computercafxe9 en dat doet hij nu nog alleen op maandagavond. Gisteren was er een afscheidsfeestje van een collega van hem en daar zijn we eventjes naartoe geweest. In het begin vond ik er niet zoveel aan, maar na wat (gratis!) borreltjes begon ik het toch wat gezelliger te vinden. Tot ik me begon te irriteren. En niet zo’n beetje ook. Er stond namelijk een meisje achter de bar wat zich echt te verschrikkelijk overdreven gedroeg. Eerst dacht ik dat ze voor de grap een beetje raar deed, maar ze hield er gewoon niet mee op! Zij kende natuurlijk ook mijn vriendje en toen ik even naar de wc was en terugkwam zat zij opeens op mijn kruk, naast hem! Toen ze me zag stond ze snel op. Ik zei nog dat ze wel mocht blijven zitten maar dat hoefde niet. Net voordat we besloten naar huis te gaan was ze nog met hem in gesprek gegaan een eindje verderop en zei de jongen naast mij aan de bar "dat gaat niet goed daar, met K en M". Ik begon nieuwsgierig te worden en vroeg toen vriendje terug kwam of er misschien wat aan de hand was. Hij zou het thuis wel vertellen zei hij. Eenmaal thuis had ik er eerst niet aan gedacht maar vervolgens liet het me niet meer los. Wat was er toch? Ik besloot eerst af te wachten tot hij erover begon, maar toen dat niet gebeurde vroeg ik het uit mezelf: "Wat moest je me nog vertellen lieverd?" Hij vroeg of ik wel zeker wist dat ik het wilde weten, dat het niet zo leuk was.. Nu was ik natuurlijk nog nieuwsgieriger en zelfs een beetje bang voor wat komen zou, maar ik zei "Ja!"

Hij begon met: "Schatje, je moet allereerst goed onthouden dat jij mijn meisje bent en dat ik je niet kwijt wil. En je moet me beloven niet boos te worden. Oke?"

Ik: "Oke…"

Hij: "Nou zoals ik je eerder al had verteld heb ik twee jaar geen lange vaste relatie meer gehad. Een aantal maanden geleden dook zij plotseling op, dat meisje dat net achter de bar stond. We kregen iets en het was allemaal heel spannend en leuk tot ze me plotseling dumpte. Ik heb haar een tijdje geleden verteld over jou, dat ik dus sinds kort een vriendin heb en ze had zelfs je Hyves bekeken en zei dat je zo’n leuk meisje was, dat je echt iets voor mij was, etc. Ik zag er dus geen kwaad in dat we samen op het feestje verschenen, ook omdat zij mij juist gedumpt had. Nou begon ze er net dus over dat ze het zo moeilijk vond me samen met jou te zien… En dat was dus eigenlijk het hele ding. Maar je hoeft je echt geen zorgen te maken hoor schatje, ik wil alleen jou!"

Ik: *stil* (Na een halve minuut: "Ik wil je niet kwijt lieverd…" Gevolgd door een dikke knuffel).

Pfff nou die K. vind ik nu dus een stomme trut. Kan er niks aan doen, maar ik zie constant haar hoofd voor me en ben zo bang dat het toch iets met hem doet dat ze dat gister tegen hem zei.. En nu zit hij dus ook nog eens aan de andere kant van de wereld. Kan het niet maken hem daar nu mee lastig te vallen via sms, maar het laat me maar niet los. Wat denken jullie? Maak ik me druk om niks?

Af en toe denk ik dat ik zo bang ben om hem kwijt te raken dat ik naar dingen ga zoeken die fout zouden kunnen gaan…

Nu ik in mijn tweede echte relatie ben beland merk ik wel dat die eerste zijn sporen heeft nagelaten. Die eerste keer stortte ik me er zo onbezorgd in, vond ik alles leuk en geweldig en dacht ik totaal niet negatief. Dit keer is dat anders, hoezeer ik het ook probeer te vermijden. Ik ben zo ontzettend blij met hoe het gaat, dat ik gewoon bang word voor het moment dat we erachter komen dat we in een sleur zijn beland en dat ons seksleven is ingedut (allemaal dingen die in mijn vorige relatie zijn gebeurd…). Maar ik wil er niet aan denken! Ik ben verliefd, helemaal gek op hem en als ik bij hem ben voel ik me geweldig fijn. Over de seks hoeven we ook nog altijd niet te klagen, ik weet serieus niet wat ik meemaak!

Op het werk weet nog altijd niemand iets. We zijn toch van plan het te vertellen, omdat het nu tijdens de lunch telkens zo’n vreemde gewaarwording is.. Hij gaat over anderhalve week 2 weken naar Amerika met z’n vader en als hij daarvan terug is zijn we van plan het nieuws te gaan verspreiden. Dan hoef ik er ook eindelijk geen rekening meer mee te houden wie het wel en wie het niet mag weten

Zaterdag heeft hij mijn moeder ontmoet. Het ging eigenlijk toevallig want we zouden ergens heen gaan met de auto en die moest ik even thuis ophalen. Net voordat ik de poort opende stonden we er allebei opeens bij stil dat dit ‘de vuurdoop’ zou worden. Mijn vader en broertje zaten boven dus met die vuurdoop viel het wel mee, maar hij heeft in ieder geval mijn moeder ontmoet en even met haar gekletst omdat ik boven een andere broek aan ging trekken. Volgens mij klinkte het wel dus dat is goed nieuws.

De nacht van vrijdag op zaterdag heb ik voor het eerst met hem geslapen. Zo ongelooflijk fijn… niet te beschrijven gewoon. Bij ons was er niemand thuis dus we zouden eerst gezellig samen koken, eten, daarna naar een verjaardag van een vriendin van hem en daarna dus lekker in mijn bed in elkaars armen in slaap vallen <3 Komend weekend slapen we weer samen want hij geeft vrijdag een feestje en zaterdag moeten we al om 8 uur bij het werk zijn omdat we naar Wijk aan Zee gaan voor een heus beachvolleybaltoernooi. Super gaaf, allerlei online mediabureau’s doen eraan mee (denk aan Hyves, Marktplaats, etc) en het toernooi wordt afgesloten met een bbq en een beachparty! Wordt sowieso een geslaagd weekend dus lijkt mij!

Ik zit buiten, onder een parasol en kan het scherm van de laptop nauwelijks zien omdat de zon schijnt. Ik ben er een weekje tussenuit. Omdat mijn ouders en broertje elk jaar twee weken op de camping in Zeeland staan besloot ik ze dit jaar een weekje gezelschap te komen houden. Gewoon, omdat ik na 9 weken bij mijn nieuwe baan wel wat ontspanning verdiend heb. De weersvoorspellingen waren aanvankelijk niet zo goed, maar het valt me 100% mee. Vandaag zou een van de beste dagen van de week moeten worden, dus na het ontbijt hijs ik me zo snel mogelijk in mijn bikini.

Dit klinkt natuurlijk allemaal heel leuk en dat is het ook.. Ware het niet dat ik iemand verschrikkelijk aan het missen ben. Ja, het is hem. We smsen veel, msnen zelfs af en toe (lang leve de draadloze internetvoorziening op de camping) en gisteravond hebben we voor het eerst gebeld. Ik geloof dat hij mij tegenover vrienden al zijn vriendinnetje heeft genoemd, maar hoewel ik het van tevoren verwachtte benauwt het me niet. Het voelt nog steeds super goed en ik ben er blij mee. Gisteren vroeg hij me of ik het niet te snel vond na mijn vorige relatie. Hij dacht dat het een half jaar geleden was, maar dat is inmiddels alweer 8 maanden. Ik heb ‘nee’ gezegd en dat meen ik. Nadat het uit ging heb ik een tijdje ‘lang leve de lol’ gespeeld, maar ik beleefde er geen lol aan. Daarna brak een redelijk zware periode aan waarin ik het er echt moeilijk mee heb gehad en toen opeens wilde mijn ex mij weer terug. Toen al had ik het voor mijn gevoel afgesloten en ik denk dat ik daarom nu met een schone lei aan iets nieuws kan beginnen.

Hij vroeg ook nog of hij misschien niet teveel aan het plannen was, dat hij af en toe nogal hard van stapel kan lopen. Maar ik vind het juist leuk dat hij vrijkaartjes heeft voor Duinrell en met me naar Wall-E (die film) wil. Ik wil niets liever dan bij hem zijn op het moment en ik hoop dat dat nog lang zo mag blijven

Nu is het tijd om naar de campingwinkel te fietsen voor versgebakken broodjes. De rest van de dag lekker in de zon liggen, een boek lezen en een beetje wegdromen.. Wat kan het leven toch mooi zijn!

De laatste 12 uur zit er maar xe9xe9n iemand in mijn hoofd. Ik zei net tegen mijn beste vriendin dat ik best weleens verliefd zou kunnen worden, maar ik heb eigenlijk het idee dat ik dat al ben. Constant denk ik alleen maar aan hem en ik zou het liefst meteen op mijn fiets springen om naar hem toe te gaan om weer een paar van die lieve kusjes op mijn voorhoofd te krijgen.

Het begon allemaal een aantal weken geleden. M. is een collega van mij, we zitten alleen op een andere etage.  Op een ochtend stuurde hij me een mailtje: "Schiet me ineens te binnen… Waar kwam die vraag opeens vandaan?". We hadden de vorige avond borrel van het werk gehad en blijkbaar had ik iets teveel rosxe9 gedronken en vroeg ik hem op de man af of hij ooit kinderen zou willen. ‘The day after’ had ik natuurlijk geen flauw benul meer dat ik die vraag uberhaupt gesteld had, maar zijn aandacht had ik te pakken.

Vanaf dat moment hebben we elke dag gemaild, zo ongeveer de hele dag door op het werk. Later kwam daar ook msn en sms bij en woensdag zijn we samen naar de nieuwe Batman film geweest. Heel gezellig, hij bracht me thuis zonder dat er verder wat gebeurde, maar dat gaf me juist zo’n goed gevoel. Donderdagavond zijn we gaan wandelen in een park en hebben daarna tv zitten kijken in zijn appartement. Het was die avond dat we elkaar voor het eerst zoenden. Het was fijn en intiem en we wisten van geen ophouden, maar verder dan zoenen ging het toen nog niet. Gisteravond stond date nummer 3 op het programma. We zouden de eerste paar afleveringen van Lost gaan kijken, omdat ik die nog steeds niet had gezien en hij dat zo’n goede serie vindt. Hij had rosxe9 ingeslagen en het was super gezellig. Al snel lag zijn arm om mijn schouder en kropen we steeds dichter naar elkaar toe. Het kon natuurlijk niet lang duren voordat we weer begonnen te zoenen, maar dit keer gebeurde er meer. Veel meer. Het was zo ongelofelijk fijn en het voelde zo goed, dat ik er echt intens van kon genieten. Na de seks zijn we weer op de bank beland, waar er na een tedere knuffelsessie zomaar weer een spanning ontstond. Nummer 2 was een feit. We bleven uitgeblust op bed liggen en keken elkaar lief in de ogen en gaven elkaar zachte kusjes. Toen hij me aan het strelen was merkte ik dat hij er nog steeds geen genoeg van kon krijgen en daar was dan nummer 3. Om half 5 fietste ik uiteindelijk met een geweldig gevoel naar huis.

Normaal gesproken zou ik hier niet zo blij mee zijn geweest (die drie keer). Ik zou het waarschijnlijk zelfs hebben tegengehouden. Maar op de een of andere manier maakt hij iets in me los. Iets wat ik lang niet gevoeld heb of misschien nog nooit heb ervaren. Ik weet in ieder geval dat ik er blij van word als ik aan hem denk en dat ik het fijn vind om bij hem te zijn. Ik merk ook dat hij mij niet ziet als zomaar een meisje, maar dat hij er echt voor wil gaan en mij ook echt leuk vindt. We hebben alleen nog niets echt duidelijk naar elkaar toe uitgesproken. Nu hoeft dat natuurlijk ook helemaal niet en wetende dat ik woensdag nog twijfelde of ik wel met hem naar de film moest gaan is het achteraf misschien toch best snel gegaan. Volgende week ben ik een week in Zeeland, dus ik hoop hem komende week nog wel een keertje te zien. Er zal vast ook snel wat meer duidelijkheid komen, maar ik kijk met een positieve blik naar de toekomst. Wat is verliefd zijn toch heerlijk…

Overzicht links

Mijn ex (die waar ik bijna 7 jaar lang mee samen was) heeft me letterlijk laten weten dat hij me terug wil. Via sms. Ik wist (en weet nog steeds) niet zo goed wat ik ermee aan moet. Aan de ene kant heb ik hier heel erg op gehoopt toen het net uit was, maar ik begon juist net het gevoel te krijgen dat ik er echt overheen was. Het houdt me wel bezig want ik heb al een paar keer hele rare dromen over hem gehad. En dan werd ik wakker en dan zou ik hem het liefst meteen bellen om te zeggen dat ik het ook weer wil proberen. Maar als na een paar uur tot me doordringt dat het een droom was heb ik die drang toch weer minder. En dan denk ik vaak: okxe9 misschien wil ik hem wel terug, maaaaar dan moet er dit en dit en dit veranderen want anders heb ik er geen zin in. En het lijkt me dat je dat niet hoort te hebben als het echt goed zit.. Nou ja, hier zal ik nog wel even mee blijven worstelen denk ik zo.

De AH-collega heb ik helemaal niet meer gezien en het is nu een ruime week geleden dat we sms-contact hebben gehad. Ik heb hem eergister nog wel wat gestuurd, maar niets meer gehoord. Moet heel eerlijk zeggen dat het eigenlijk wel goed voelt zo. Klinkt misschien raar, maar ik begon me er een tijdje geleden een beetje raar bij te voelen. Bij de hele situatie zoals die is geweest. Nu ik terugkijk naar de periode dat we elkaar zo veel zagen bekruipt me een raar gevoel. Ik vind het wel even goed zo eigenlijk. Niet meer zo vaak die depressieve woorden en die onzekerheid die maar niet uit hem te praten viel.. Klinkt hard maar het slokte stiekem toch best veel energie op bij mij. Heb gehoord dat hij geen contractverlenging heeft gekregen bij onze AH, maar dat hij over twee weken bij een andere AH weer aan de slag kan. Denk daarom dat het wel goed met hem gaat, een nieuwe start kan hij wel gebruiken.

Verder heb ik op mijn nieuwe werk nu echt mijn draai gevonden. Van al mijn (zeer gezellige) collega’s is ongeveer driekwart van het mannelijk geslacht. Ja, hou je hart maar vast… Ik ben maandag wat gaan drinken met xe9xe9n van hen. En een andere mailt me vaak onder werktijd (hij zit op een andere etage dan ik). Heel onschuldig nog hoor, wat we in het weekend hebben gedaan en zelfs dingen over het werk zelf.. Maar toch, dan denk ik dat doe je toch niet met iedereen? Bedoel je er wat mee, of..? Nou, daar zal ik nog wel achterkomen denk ik. Die collega van maandag blijkt jehova getuige te zijn. En een vriendin te hebben maar ze hebben nog niet officieel iets want hij zit niet lekker in zijn vel en wil eerst aan zichzelf werken. Heel aparte jongen maar wel met een heel goed hart en het leek me niet kwaad kunnen een keer wat te gaan drinken. Het was dan ook erg gezellig, alleen bleek hij niet zo’n prater. Op een gegeven moment stelde hij voor wat te gaan wandelen. Dat was wel gezellig. Ik zou met mijn fiets mee naar zijn auto lopen en dan van daaruit naar huis fietsen. Alles goed en wel, we komen daar bij die auto aan en opeens begint hij me te zoenen. Ik viel van verbazing bijna achterover maar (sorry mensen, vergeef me) omdat ik het ergens wel spannend vond liet ik het in eerste instantie gebeuren. Totdat zijn handen op plekken kwamen waar dat voor mij op dat moment niet okxe9 voelde. Eh.. je had toch een vriendin? Volgens mij is dit geen goed plan.. Ja daar was hij het wel mee eens dus stopten we. Thuisgekomen smste hij ‘Ik vind het echt erg wat ik heb gedaan :$ Bedankt dat je me hebt geholpen’. Nu weet ik niet zo goed hoe ik er tegenaan moet kijken. Hij blijft maar contact zoeken, zegt dat hij me als een goede vriendin ziet en is bang dat hij me gekwetst heeft. Beetje vreemde situatie, maar het is nog zo vers dat ik er zelf ook geen duidelijk zicht op heb.

Jullie zijn in ieder geval weer een beetje op de hoogte.

Excuses voor de lange wachttijd

Hoewel ik het idee heb dat ik mezelf vrij goed ken, blijkt nu dat ik het toch moeilijk vind om het op een goede manier te beschrijven. Zin of onzin, ik steek maar gewoon van wal

Ik ben een meisje van 23 jaar en ik woon en werk in Eindhoven als journalist/webredacteur bij een mediabureau. Ik heb fijne collega’s en een goede vriendenkring. Aan sociaal leven ontbreekt het me evenmin. Vaak ben ik op donderdag-, vrijdag-, en/of zaterdagavonden te vinden in de binnenstad van Eindhoven. Om een beetje in vorm te blijven sport ik regelmatig en houd ik van een lekkere (strand)wandeling.

Meisje

Ik houd van de typische "meisjesdingen" als make-up, de nieuwste mode en het ontrafelen van het grootste mysterie op aarde… de man. Hoewel ik veel optrek met vriendinnen, heb ik ook behoefte aan tijd voor mezelf. Vind het heerlijk om een beetje te rommelen op mijn kamer of, zoals nu, met mijn web-log bezig te zijn.

Onzeker

Net als iedereen ben ook ik af en toe onzeker. Ik probeer daaraan te werken, want vaak is het nergens op gebaseerd en werkt het als een obstakel. Het positieve eraan is dat ik bepaalde dingen tot in de puntjes geregeld wil hebben en me op die manier wel altijd goed kan presenteren. Op het gebied van werk gaat dit op, maar in mijn privxe9leven heb ik er minder last van. Het is dan ook vaak een ongeorganiseerde gezellige chaos. Zo houd ik er bijvoorbeeld van om impulsief iets te gaan ondernemen zonder dat van tevoren helemaal te hebben voorbereid. Omdat mijn familie deze eigenschap niet deelt, onstaan hierover regelmatig meningsverschillen.

Toekomstperspectief

Ver in de toekomst kijken doe ik niet vaak. Ik heb op het moment geen vriendje, maar ben wel op zoek naar een plekje voor mezelf. Het liefst zou ik een appartement huren hier in de buurt, zodat ik thuis op bezoek kan gaan als ik dat wil en ook in de buurt van mijn werk en (natuurlijk) de stad woon. Ik blijf goed rondkijken op internet en heb er alle vertrouwen in dat dat eigen plekje er binnen niet al te lange tijd gaat komen.

MNQ’s lievelingsdingen:

Knuffelen, vriendinnen, smsen, uit eten gaan, (melk)chocolade, een glaasje wijn, jongens kijken, flirten, Sex and the City, Desperate Housewives, bloggen, muziek, Zeeland, lasagne & stokbrood met kruidenboter, koffie zonder iets, groene- en rooibos thee, winkelen, kusjes, joggingbroek en pantoffels, een schoon opgemaakt bed, een warm bad, de slappe lach krijgen, complimentjes

MNQ heeft een hekel aan:

Oud brood, een stoffige kamer, spelfouten, fietsen in de regen, bier na wijn, verveling, stress, hoofdpijn, spam, kapotte apparatuur, een lekke band, lelijke foto’s, schijnheilig gedrag… (natuurlijk zijn er wel meer dingen waar ik een hekel aan heb, maar ik word er niet bepaald vrolijk van ze op een rijtje te zetten, dus laat ik het hier maar bij)

Carmen

Daantje

Naomi

Prinsesje in wonderland

Trendy Wendy